---

به نام خدا

به راستی آیا با خود اندیشیده و فکر کرده اید که چه تغییرات بسیار عظیم و شگرفی
چه در ظاهر و چه در باطن یا حتی ابزارآلات، افکار و غیره
بین ما و یکی دو نسل گذشته به وجود آمده است؟
برای مثال باید بگویم بلندی قد و قامت و هیکل مردم قدیم خیلی بیشتر از مردم عصر ما بود،
صبر و گذشت و حوصله آنان نیز به مراتب بیشتر
و همچنین رفت و آمدها و به جا آوردن صله رحم و احترام بزرگان
در ۳۰ یا ۴۰ سال گذشته بهتر و اصولی تر از زمان حاضر بود.
حال قضاوت را به عهده شما می گذارم
و تفاوت های گذشتگان و مردم امروز را به طور مختصر بیان می کنم.

▪ روغن های زرد گوسفندی و گوشت های پرواری جای خود را
به روغن های جامد و مایع نباتی و گوشت های یخ زده امروزی داده است.

▪ مردم قدیم به خاطر کار و تلاش و تحرک بیشتری که داشتند
اگر روغن های پیه و دنبه و گوشت را هم به همراه آبگوشت می خوردند حل می کردند
ولی جوان های امروزی به لحاظ زندگی ماشینی و کم تحرکی که دارند
حتی از خوردن مختصر غذای چرب عاجزند و منع شده اند.

▪ بیل های دومنی و سه منی زارعان قدیم جای خود را
به بیل های نازک ورقی فرنگی جدید داده است.

*نان های کلفت پرپیاز و کنجد و جزغاله و روغن قدیم
تبدیل به نان های نازک خام گاهی ماشینی جدید شده است
که در قدیم با هیزم و کنده پخته می شد و حالا با برق، گازوئیل و...

▪ مردم بیشتر در منازل و باغستان ها زیرسایه درختان سبز سر به فلک کشیده (در تابستان)
یا در دیگر فصول به همین تناسب زندگی خود را با شادمانی در منزل هایی وسیع می گذراندند
ولی حالا مردم زندگی خود را پشت چراغ قرمزها و در منازل ۴۰ و ۵۰ متری
در کنار گلدان های پلاستیکی و با هزار و یک نوع افکار مخدوش با غم و غصه می گذرانند.

▪ لباس های مردان و زنان گذشته همگی از پشم و کرک و پنبه و همچنین گشاد و راحت دوخته می شد
و حال این که امروز از پارچه های پلاستیکی و نایلونی و الیاف مصنوعی دوخته می شود،
مردم به رغم میل خود به لحاظ عقب نماندن از جامعه امروزی لباس های تنگ و جلف و بدرنگ می پوشند.

▪ کفش های گذشتگان از چرم گاومیش بود (چه چکمه زمستانی و چه کفش تابستانی)
و گیوه نیز از پشم و کتان با دست دوخته می شد و حال این که
کفش های امروزی همگی از مواد نفتی و نایلونی و ماشینی ساخته می شود.

*جوراب های پشمی و کرکی و دست باف نیز
جای خود را به جوراب های نایلونی و مصنوعی جدید داده است.

▪ پالتوهای کلفت و ضخیم و گشاد و گرم قدیم
تبدیل به کاپشن های کوتاه نازک سرد شده است.

▪ زنان قدیم چادرهای بلند و حتی (کرکی) و دستمال های بلند (شال سر) با پیراهن های کودری داشتند
ولی امروزه لباس های زنان با یک روسری نازک، یک مانتو و... عوض شده است.

▪ شب نشینی های قدیم با خنده و شوخی و خیلی صمیمانه بود و حال این که
امروز خیلی از دیدارها در خارج از خانه است یا اگر در خانه است
سالی یکی دوبار آن هم خیلی مختصر و کم محتوا (با متلک و حرف های نیش دار...)

▪ مندیل های فاج، تترون، خاصه، گاندی
به همراه کلاه های پشمی و قرص و نمدی با یک کلاه حصیری نازک نخی عوض شده است.

▪ حتی برف های یک متری و بیشتر، باران های طولانی مدت فصول پاییز و زمستان جای خود را
به برف بی آب و خسارت زا و باران های اندک داده که نتیجه آن بر همه معلوم است.

▪ مردم قدیم اهل بزم، رقص محلی و کشتی و آواز و پرجوش و خروش بودند
ولی خیلی از امروزی ها ضعیف، نحیف، بی حال و کسل اند
که تنها خود را با موسیقی های امروزی سرگرم کرده اند.

خلاصه این که در هر بعدی و از هر لحاظی وقتی خوب بنگریم می بینیم خیلی با گذشته ها فرق کرده ایم
هر چه می گذرد با وجود گشایش ها و آسان شدن کارها و ساده شدن دشواری ها
آن شور و شوق و ذوق های طبیعی هم رخت برمی بندند و تو بخوان حدیث مفصل از این مجمل...
که اگر بخواهیم شرح کلی آن را بیان کنیم از حوصله شما خارج است